ویروس HTLV به‌طور عمده از طریق تماس جنسی، شیردهی، انتقال خون، پیوند عضو و سرنگ آلوده منتقل می‌شود. پس از ورود ویروس به بدن، عفونت تنها از طریق تماس سلولی و سیناپس‌های ویروسی گسترش می‌یابد. به دلیل این روند انتقال، پیشرفت عفونت بسیار کند است و علائم بالینی و عوارض بیماری ممکن است ۲۰ تا ۵۰ سال پس از آلودگی اولیه ظاهر شوند.

HTLV-I عمدتاً باعث بروز لوسمی، لنفوم و میلوپاتی می‌شود، در حالی که HTLV-II بیشتر منجر به عوارض خفیف عصبی یا عفونت‌های مزمن ریوی می‌شود. پیشرفت بیماری و میزان آسیب بستگی به تیتر ویروس دارد؛ بنابراین، تعیین تیتر ویروس در مدیریت بیماری نقش مهمی ایفا می‌کند. کیت موجود، امکان بررسی نمونه‌ها برای تشخیص و تعیین تیتر HTLV-I و همچنین ارزیابی تیتر سلولی نمونه بر اساس ژن آلبومین را با روش PCR Real-Time فراهم می‌سازد. ژن آلبومین علاوه بر نمایش کیفیت استخراج نمونه، از گزارش منفی کاذب نیز جلوگیری می‌کند.

۱. در حین کار، میکروتیوب‌های PCR را روی بلوک آلومینیومی سرد قرار دهید و از قرار دادن آنها بر روی یخ تکه‌ای پرهیز کنید.

۲. در فضای PCR-pre یا Room Clean، سه ناحیه مشخص و تفکیک شده ایجاد کنید. این نواحی شامل محل نگهداری نمونه و استخراج، محل آماده‌سازی مواد برای افزودن میکس به لوله‌های PCR، و محل آماده‌سازی واکنش برای افزودن نمونه DNA به لوله‌های PCR است. برای هر یک از این سه ناحیه، وسایل مخصوصی مثل سمپلر داشته باشید و از جابجایی وسایل بین این نواحی خودداری کنید.